Şiir

Takvimden eksilir günler, Heybede yaşanmamış hayaller, Ödendiyse tüm bedeller, O güzel günler neredeler? İşte bu en olgun yaşım, Bu yaşlarda...

Kadehlerden bulut bulut içtim İstanbul'u Yağdı içime yağdı yaz yağmurları misali Köprü direklerine yasladım sırtımı Hüznüm bâki doldur sen sâkî...

Mavilerini giyin de gel bana! Uçsuz bucaksız özgürlüğün rengini. Bilirsin benim maviyi Ne kadar çok sevdiğimi. Mahkum edilmiş gözlerim Cezanın...

Bazen sizi kimseler anlamaz Konuşurlar Gülerler Siz de oradasınızdır ama Sadece bedeniniz vardır Kalbiniz, ruhunuz Bir başka yerdedir Yalnızlık böyle...

Neydi insan? Dillere pelesenk olan şarkının ilk mısrası mı? Sebepsiz korkuların mimarı mı? Gözlerinde acının ya da nefretin izlerini taşıyan mağdur mu? Gözünü kırpmadan ölüme koşan mı? Yoksa  ölümün ta kendisi mi? Sen hiç çiçek açtın mı? Dibine kadar battın mı? Acıyla hemhal oldun mu?