tarihin sayfalarından silinecek kadar eski ve büyülü bir gerçeklikte geçiyor bu hikaye.
yolu bu krallığa düşen herkes bir kez geçmiştir oradan,
ölü barlar sokağı.
güneş ayla olan kovalamacasını tamamlamış köşesine çekiliyor.
bulutsuz bir gece, tüm yıldızlar gökyüzünden şehri izliyor.,
sokak canlı bir kalp gibi atıyor.
şehirdeki herkesin sığınağı, barlar sokağı.
dile gelse ne sırları ne günahları dökecek belki de.
genç adam yokuş aşağı inerken aklında sadece tek bir düşünce var.
öyle bir heyecan taşıyor ki yüreğinde koşmak geliyor içinden.
ışıkların süslediği sokağa giriyor, tüm gün bu anın hayalini kurdu.
eski ama sıcak duran o binanın önünde duruyor.
pencereden yansıyan sarı ışık yakışıklı yüzünü aydınlatıyor.
kapıyı açacak gücü bile bulamıyor kendinde, komik olansa bunun her gece yaşanması.
içeri girdiğinde tanıdık yüzlere selam verip her zamanki yerine geçiyor.
viskisi o istemeden önüne koyuluyor.
barın ışıkları yavaşça daha loş bir hal alıyor.
sabırsızlıkla sahneye bakıyor.
sonunda.
gözleri birbirini o kalabalık içinde evine kavuşurcasına buluyor.
efsun.
kadim dillerde fısıldanmış bir efsundan başka bir şey olamaz bu.
lanet mi yoksa lütuf mu ayırt edemiyor.
aralarında sözsüz bir yemin var.
gözleri bir an olsun birbirinden kopmuyor.
bardaki kimse anlamıyor belki.
söylenen tüm şarkılar bu genç adama.
hayat bulan her bir gülüş bu güzel kadına.
herkes eğleniyor, kahkahalar havada uçuşuyor.
ancak sadece ikisi var.
kör gözler bile kamaşmış bu sevdanın ışığından.
aşkın o aldatıcı güzelliğine kapılmış iki ruh.
her gece tekrar doğuyorlar birbirlerinin teninde.
barlar sokağının dillere destan aşkı.
adam binlerce söz vermek istiyor kadına.
yapamıyor ama. tutamayacağı her bir söz soluğunu kesiyor.
kadın sadece gülümsüyor.
elinden başka bir şey gelmiyor.
kahkahalarını gözyaşları misafir ediyor.
meleklerin bile kıskanacağı sesiyle, sevgilisine tüm gece şarkılar mırıldanıyor.
her bir öpücüğü aşkına vurduğu bir mühür.
barlar sokağının kavuşmayı bekleyen aşıkları.
ama hayat işte bu,
melekleri bile kıskanır mutluluğu.
var ettiği hayatın bile peşini bırakmaz ölüm.
cenneti bile süslenmiş bir cehennemden başka bir şey değildir.
o gece barlar sokağında can yakan bir feryat koptu.
kadın elleri arasında tuttuğu bedeni sarsarak ağlıyordu.
güzel sesi hiç bu kadar ölüm kokmamıştı.
göz yakan bir kırmızı hakim her yere.
diğer tüm renkler kaçmış köşesine.
o gece iki cenaze kalktı sokaktan.
adam aşkının kollarında verdi son soluğunu.
kadın aşkının kollarında kaybetti ebediyen ruhunu.
bir daha sokakta ışıklar hiç yanmadı.
dükkanlar kepenklerini sonsuz bir karanlığa kapattı.
bir daha hiç şarkı söylenmedi o sokakta.
bir aşkın mezarına ev sahipliği yaptı sokak.
öyle bir sevdaydı ki bu, mevsimleri aştı hikayesi.
bu krallığa uğrayan herkes yolunu bilerek çevirir sokağa.
dükkanların arasından yürürken bir ürperti gelir insana derler.
son şarkısını söylermiş,
ölü barlar sokağının kavuşamayan aşıkları.
