Şiir

Bir durun ne olur,az durun Çok konuştuk bir zamanlar, Bir susun, az susun, Ama artık hep susun. Öyle bir susun...

Geçerken sahil yolundan, Yolum düştü senin adımlarının karıştığı o uçsuz bucaksız yerlere. Bakıp da geçmek örtülmez ayıbım olurdu deyip girdim...

Zaman dursun. İşte tam olarak bu anı donduralım. Etrafımda bir ağız dolusu söz gürültüsü var. Susun. Kalbim sizi dinlemek istemiyor....

Yükselmeyi taş taş üstüne koymak sanan İstanbul Denizinin altından karışmadan akan nehirini bilirim Tepelerinde yaz güneşi görüp de olan sarı...

Sokak, sokak aradım. ​Bulamadım. ​Oysa yanı başımdaydın. ​Sende benimle birlikte kayboldun ​Açık havayı özlüyorum. ​Kendimle başbaşayım. Hayatın baharındayım. ​Bu karanlıktayım