Öykü

Semerkant-Ankara arası aslında beş saat sürüyordu. Gel gör ki bu yolculuk beş saatle kalmıyordu. Çünkü aktarmasız gidilmiyordu. Maddi olarak da...

Duvar. Ne tuhaf bir kelime. Önce insanlara karşı ördüğü duvarları düşündü. Bazen umarsızca örerdi, ulaşılmak istemezdi. Aramasınlar, her gün mesaj...

Kalbimin tam ortasında duruyor; hiç eskimeyen bir sızıyla. Her sabah yataktan kalktığımda, aynadaki yabancının gözlerine çarptığımda ya da sokakta bir...

Ege’nin küçük bir ilçesinin sağlık ocağına pratisyen hekim olarak tayinim çıktı. On beş gün meyil izni alındı. Babamın tanıdıkları devreye...

Saçımı kestirdim bugün. Öyle ucundan değil. Kısacık. Hayır terk edilmedim, işten atılmadım. Depresyonda da değilim. Şimdilik. Ama sanırım toplu depresyon...