Öykü

Afife Teyze günün büyük bir kısmını koltuğunda geçirir. Beni de gözünün önünden ayırmak istemediği masasına koyar. Daha doğrusu diker. Zavallı...

Hava karanlık ve soğuk. Topraktan yükselen duman ay ışığının aydınlattığı geceyi puslandırmış, ayağımın altında kuru dallar çatırdıyor, yürüyorum… Nasıl geldim...

İkide birde saate bakmaktan boynum tutuldu. Bir türlü bana gelmiyordu sıra. Babamdan yiyeceğim azar olmasa çıkıp gideceğim şuradan. Ama yok,...

Mahalleye eski bir profesör taşınmıştı. Kendi halinde bir mahalleydi bu. Dünyanın bütün gümbürtüsünden uzak, içedönük bir yerleşim yeri. Bir zamanlar...

* Onu karşımda capcanlı görünce dilim tutulmuştu. Bir şey söyleyecek gibi oluyordum ama ağzım o kadar kuruydu ki değil bir...