Bir sabah doğdu güneş,

Dağların ardından değil,

Bir milletin yüreğinden…
Toprak susmuştu belki,
Ama gökyüzü biliyordu:
Bu vatan diz çökmeyecekti.

Bir annenin duası vardı cephede,
Bir çocuğun bekleyişi,
Bir askerin cebinde yarım kalmış mektubu…
Ve hepsinin üzerinde
Ay yıldızlı bir söz:
“Dönmesek de vatan dönecek yarına.”

Adını bilmediğimiz nice yiğit,
Bir avuç toprağı
Bir ömre değişmedi.
Kimi son kez gökyüzüne baktı,
Kimi “Vatan sağ olsun,” dedi;
Ve bir millet,
Küllerinden ayağa kalktı.

Sonra bir ses yükseldi Anadolu’dan,
Mustafa Kemal’in gözlerinde
Bağımsızlığın ateşi vardı.
O ateş büyüdü,
Sakarya’dan Dumlupınar’a,
Bir milletin kaderini aydınlattı.

30 Ağustos…
Yalnızca takvimde bir gün değil;
Bir annenin gözyaşı,
Bir askerin son nefesi,
Bir milletin yeniden doğduğu gündür.

Bugün bayrak gökyüzünde dalgalanıyorsa,
Altında özgürce yürüyebiliyorsak,
Bil ki her kırmızısında
Bir kahramanın emaneti vardır.

Biz unutmayacağız.

Toprağa düşüp
Gökyüzüne vatan olanları,
Adını tarihe değil
Kalbimize yazanları unutmayacağız.

Çünkü bazı zaferler
Silahla kazanılır,
Ama sonsuza kadar
Yürekle korunur.

Başta Gazi Mustafa Kemal Atatürk
ve silah arkadaşları olmak üzere,
bu toprakları bize vatan bırakan
tüm kahramanlarımızın ruhu şad olsun.

30 Ağustos Zafer Bayramımız kutlu olsun.