Öykü

Ayna, babaannemden babama, babamdan ise bana kalan tek mirastı. Sadece gerçeği değil, yanılgıyı da hapseden o eski gümüşi çerçeve, sıradan...

Sırpların, Bosna Hersek’i işgal ettiği, türlü kötülüklerin yapıldığı günlerdi. Sanki şeytan yıllar sonra yeniden uyanmış, “hazır uyanmışken kalan işlerimi tamamlayayım”...

Hep bir aynası olsun istemişti. Günlerden pazardı ve pazar günlerini hiç sevmezdi. Çocukluğundan kalma bir duyguydu; ertesi gün okula gidecek...

Mientras no haya sol Que ilumine el cielo Sólo las estrellas En el firmamento  Balkona çıkıp bir sigara yakıyorum. Dumanını pencereden dışarı üflerken gözüm karşı binanın giriş kapısında...

Güneşin dört mevsim yüzünü göstermediği grinin onlarca tonundaki yaz kış soğuk yüzlü dar sokak, gecenin en koyu saatlerinde yüz metre...