Işık / Figen Günlü 4.3 (3)

Hayatı raydan çıkmıştı. Yalpaladı, savruldu, süründü…Üst üste gelir derler ya; tam doğrulup ayağa kalmaya gayret ederken, ters yönden esen rüzgar, bir daha bir daha vurup geçiyordu ona. Kifayetsizdi yaşadıkları. Dünya kötüyü oynuyordu hep bu aralar ona…Ama ne olursa olsun başına her ne gelirse gelsin; her düşüşün bir kalkışı her kalkışın bir nedeni her nedenin bir […]

Loading

Fısıltı / Figen Günlü 5 (2)

İçinde ifade edemediği eksiklik hissi vardı yine. Dudaklarına kilit vurulmuş, kimseye derdini anlatacak mecali yoktu. Her sorunu çözmeye çalışmak, enerjisini başkalarına harcamak, herkesin nabzına göre şerbet hazırlamak yormuştu onu .Hayatın tokadı umulmadık yerden gelip, sevdiceğini en iyi arkadaşını da almıştı elinden .Eve attı kendini… Güven, huzur, sadakat,tek sığınak eviydi. Girer girmez masadaki radyoya dokundu. Ta […]

Loading

Kahve / Figen Günlü 5 (6)

Öyle zamanlar olur ki,içimizdekileri herkesten gizleriz.Kimseye dert anlatamaz,sır açamaz,hayallerimiz ve hayatlarımız arasında sıkışır kalırız.Adım atmaya bile mecalimiz yokken,koşmaya mecbur oluruz.Vazgeçmek isteriz bir çok şeyden.Bazen hayallerimiz yerle bir olur.Dağ başında kalmayı,bir odada yalnız olmayı ya da yalnızlığın yaşandığı yer ararız.Birileri incitmiştir bizi.Ruhani bir dermansızlık içine sokmuştur.Ama yaşamak için vakit zannettiğimizden daha azdır.Hayatın muadili yoktur.Şimdi kalk.Sevdiklerine “alo”de,Gökyüzünün […]

Loading

Hayat / Figen Günlü 4.7 (13)

Hayat bizi bir yerden alıyor,başka bir yere koyuyor.Sonra da diyor ki;”burdan devam et.”Yerle gök arasında sıkışıp afallıyoruz.Küçük bir bebek gibi ayakta durmaya çalışıp,yolumuzu sorguluyoruz.Ansızın kayıplar yaşyoruz.Ve yaşamımıza bir takım insanlar dahil oluyor.Planlanmış gibi herşey….Bu gelen insanlar belki bizi yola sokmak,belki de yoldan çıkarmak için geliyor.Kimi sevgi dolu,kimi riyakar,kimi sadakatsız kimiyse vefa dolu.Vardır yaşamın bir bildiği […]

Loading

Öfke / Figen Günlü 4.8 (8)

 Son zamanlarda yaşadığı yoğun duyguydu öfkesi…Sinirli halleriden apayrıydı.Kaynağı kırgınlık,yoksunluk,çaresizlik,adaletsizlik daha da adını koyamadığı bir sürü şeydi…         Gözleri çoğu zaman kan çanağına dönük,Kaşları her daim çatık,alnının ortasındaki damar her an patlayacakmış gibi şişmiş dururdu.Öfkesi solgun  yüzündeki çizgileri daha da derinleştiriyor,Ruhundaki yırtılmaların önüne geçemiyordu.Hayatın ona döne döne vurmasına,düşerken bir tekme daha atmasına,tüm adaletsizliklere […]

Loading

Aramak istediğinizi üstte yazmaya başlayın ve aramak için enter tuşuna basın. İptal için ESC tuşuna basın.

Üste dön