Anlatı

Kadıköy’ün o daracık, tarih yorgunu sokaklarında mart ayı, sadece bir takvim yaprağı değil; kentin üzerine sinmiş o koca, paslı unutkanlığı...

Gece yarısına yakın, küçük parkın köşesinde, metal kapısının üzerinde yıldırım işareti ile remiz edilmiş tehlike uyarısı bulunan penceresiz ve şekilsiz...

Dijital dünyanın pratik bir o kadar da dramatik çocuğu Necmi. Nam-ı değer Otomatik Necmi. Bu namı okul sıralarında değil klavye...

Hayatı yaşamak ile yakalamak arasında gidip geliyorum. Ne hayatı yaşayabiliyor ne de hayatı yakalayabiliyorum. Gençlik yaşları çokça hayal kırıklığı çokça...

Gölge bile göründü, ben görünmedim.   Bazı hayatlar seçilmez; yaşanır. Hatta yaşanmaz taşınır. Omuzda görünmez bir yük gibi. Ben de...