Çocukluğa / Senem Özkan

Tek bir fotoğrafım var. 

Beş altı yaşlarımda olmalıyım. 

Saçlarım iki yandan tepeye tutturulmuş, 

Rüzgar savurmuş sağ tutamı gözümün üstüne. 

Bir elim havada kalmış. 

Saçımı düzeltmek için kaldırdığım anda,

Basmış babam deklanşöre. 

Minik mavi bir şort sarmış,

Güneşten kavrulmuş çırpı bacaklarımı.

Dizlerimde bugün bile belli belirsiz taşıdığım yara izlerinin kabukları. 

Mahcup bir gülümseyiş yerleşmiş yüzüme. Mutluymuşum diyorum.

Üzeri çilekli dondurma lekeli beyaz tişörtüm üzerimde, 

Otuz yıl sonra bu eskimiş fotoğrafa bakarken ben; 

O gün, o deniz kenarında, 

Babama poz vermek için çıktığım kayanın üzerinde çok mutluymuşum…

Gözlerimi kapattığımda, 

Arkamdaki denizin kokusu geliyor burnuma, Rüzgarın yüzümü okşayışını anımsıyorum,

Sanki daha dün gibi. 

İki damla yaş süzülüyor yanaklarıma.

Yaşarken farkında bile olmadığım,  

Mutlu bir anımı yitirmenin yasını tutuyorum. 

Loading

Yazıyı nasıl buldunuz?

Oy için yıldıza tıkla!

Ortalama Oy / 5. Oy Sayısı

Oyu yok

We are sorry that this post was not useful for you!

Let us improve this post!

Tell us how we can improve this post?

Paylaşarak destek olabilirsiniz!
1985 İstanbul doğumluyum. Lisansımı iktisat, yüksek lisansımı sağlık yönetimi alanında tamamladım. Ortaokul yıllarımdan bu yana kısa öykü ve şiir yazıyorum. Yazılarım; matbu dergi, e-dergi, derleme kitap ve fanzinlerde yayımlandı.
Yazı oluşturuldu 6

Bir cevap yazın

Benzer yazılar

Aramak istediğinizi üstte yazmaya başlayın ve aramak için enter tuşuna basın. İptal için ESC tuşuna basın.

Üste dön