Kimsesiz Dans / Neslihan Ağrı

Gökte kümelenen bulut sonbaharın ekşiyen yüzü

Kayboluyor beyazı papatyanın

Tenimdeki eller, sararmış yapraklarla dökülüyor sokağa

Artık kırmızı değil karpuzun içi.

Yangını gördüm, dilimde uyuşmuş mısraların huzursuzluğuyla

Başladığım her şey kavmine gidiyor

Ortasında kaldığım gece, bitmeyen güz

Ben mevsim değilim

Bir daha dönemem yaşamaya

Göğsümde nefesimi parçalayan rüzgar!

Yalnızca senin uğultundur düşümden yayılan ses

Gölgemin kıyısında sudan şişmiş ayaklar

Karaya vuran kadınlığımı, terk ediyor herkes.

Zamanın gölgesinde dans ederken

Asağı çeken karanlıkta

Saçımı okşuyor kimsesiz bir el.

Loading

Yazıyı nasıl buldunuz?

Oy için yıldıza tıkla!

Ortalama Oy / 5. Oy Sayısı

Oyu yok

We are sorry that this post was not useful for you!

Let us improve this post!

Tell us how we can improve this post?

Paylaşarak destek olabilirsiniz!
Ben Neslihan Ağrı. Ağrı’da doğup büyüdüm, ve üniversite eğitimini de Kars’ta tamamladıktan sonra rehber öğretmen olarak görevimi yapmaya başladım. Şiirle ilişkimiz ben çocukken başladı kısa kısa şiirler yazardım, hayatımda gittikçe önemi arttı şiirin. Çeşitli edebiyat dergilerinde şiirlerim yayınlandı. Şu anda hem yazıp hem de işimi yapmaya devam ediyorum.
Yazı oluşturuldu 6

Bir cevap yazın

Benzer yazılar

Aramak istediğinizi üstte yazmaya başlayın ve aramak için enter tuşuna basın. İptal için ESC tuşuna basın.

Üste dön