Anlatı

NEVROZ Durmak istiyorum, Biraz durmak ve kendime dönüp bir bakmak. Olanca şiddetiyle dönüyor dünya. Döndükçe başa sarıyor nevrozlarım. Ruhum ıslak....

  Tüm insanların; uyku ile kendini yenilediği, yeniden doğduğu bu gezegende, nasıl oluyor da ben bu kadar uykusuz ve zihnimin...

Kasvetli bir güne uyandı Selim. Saat sekiz olmasına rağmen sanki altı bile değilmiş gibiydi. Öylesine boğuk, öylesine karanlık… Bugün işten...

Bu anlatıyı bana ilham veren Virginia Woolf’a ithaf ediyorum!   Elinde, tepesinde Snoopy’nin kısa bir yayın üzerinde titreyerek sallandığı uğurlu...

Gözlerimi kör karanlığa açmıştım. Neredeydim ben? Bir kabusta mı? Yoksa kötü bir şakanın içinde mi? Belki de birileri beni yanlışlıkla...