Sıkışıp kaldım bir şehirde. Aynı yerin aynı köşesinde, Ölümü bekleyenler gibi… Bazen düşünüyorum, Baktıkça karşımda duran tabloya, Hangimiz daha yalnız...

Güzel başlamadı ki güzel bitsin. Ağlayarak başladı maceran; Ağlayarak bitecek… Hayat denilen ince çizgi, Nasıl başladıysa öyle kaybolacak. Önce gelmek...

Mardin’de şimdilerde “Eski şehir” dedikleri yerde dünyaya geldi Bahe. Yoksulluğun ortasına doğdu. Babası hamallık yaparak ailesine bakmaya çalışan, kendi halinde...

Unutulmuştu birer birer Güzele dair her ne varsa Ellerinde kara çamurlarla Yeniden var olabilmeyi hayal ediyorlardı Oysa çamur, sadece onları...

Sırpların, Bosna Hersek’i işgal ettiği, türlü kötülüklerin yapıldığı günlerdi. Sanki şeytan yıllar sonra yeniden uyanmış, “hazır uyanmışken kalan işlerimi tamamlayayım”...