Mehlikâm, anlat derdini.
Nedir bu uzaklara dalışın?
Nedir bu efkârın?
Gündüz gözüyle perdeleri kapatmak da neyin nesidir?
Sesinin cıvıltısını kuşlar kıskanırdı,
Ne diye mahrumiyeti yaşıyorum?
Anlat derdini, dermanın olayım,
Bir çift göze kurban olayım.
Ne olur, ırak etme gönlünden beni,
Kimsesiz bırakma yollarında…
Gözlerin mahzun mahzun bakıyor,
Bir ömrü sırtında taşımışçasına.
Zehri verip ilaç diye içiren de kim?
Söyle bana, celladı olayım çehrene gülmeyen sinelerin!
Şövalye değilim, kral hiç değil,
Ben bir aşk bedevisiyim;
Senin çölüne meftun, senin gönlüne bekçi olanım.
İzin ver ruhuna eşlik edeyim.
Nedir bu sitemin, sessiz çığlıkların?
Buraya kadar gelir nefesinin derinliği,
Derinlikleri içindeki serzenişliği.
Affına mazhar kıl beni,
Irak etme senden, sevginden beni.
Hiçbir sevda çiçeğini koklamadım sen diye,
Hiçbir sesi sen sanmadı, işitmedi kulaklarım.
Hiçbir çölde yıldız olup parlamadım,
Güneş olup doğmadım.
Nedir bu kırgınlığın?
Ne diye kapandı kapıların?
Mehlikâm,
Kanadı kınalı kuşum…
Mevsimler gelip geçsin varsın…
Olsun, beklerim ben,
Gözlerim görmeyene kadar, belim bükülene kadar.
Toprağının kıyısında meftun olur beklerim,
Beni toprağının yamacından mahrum etme, sevdiğim.
Asma kilit ne vakit kırılır da
Nazlı çehren beni karşılarsa
O vakit yüreğine misafir, ömrüne yar olacağım.
Mehlikâm,
Kanadı kınalı kuşum…
Hangi diyardasın da gölgen bile düşmez oldu ömrüme?
