bu bir istisna değil, jean nicholas.
dudakların kendi isminin anlamını bilmeyen bir sözlük gibi kimsesiz,
ellerin, henüz konuşmayı öğrenememiş bir yetişkin gibi dünyaya yabancı.
olgunlaşmamış bir meyveye benziyor hayatta kalışın,
koparılmaktan korkan.
istediğin buysa herkes ol jean,
adından korkan bir kimlik gibi titrek adımlarla tırman en yükseğe,
en tepeden bak,
en tepeden gör,
en tepeden yaşa.
istediğin buysa hiç kimse ol jean,
doğmaktan korkan bir bebek gibi tövbe et cennetin kapısında,
en tepeden kapat gözlerini,
en tepeden ver nefesini,
en tepeden öl.
nefesin hitap cümlelerinden çekinen bir asker gibi kesik ve korkak,
ışıklar seni çağırıyor istemediğin avizelerin o en yüksek raddesinde,
şatafatlı salonlarda, kendinden bile ürktüğün anlarda,
bir ilahi gibi yükseliyor kulaklarından,
o kırgın melodilerin o hep tanıdık ve benzeri
o kırgın melodilerin o yakın hüzün ve melankolisi.
korkuyorsun jean, bu bir istisna değil
kirpiklerin ıslak yanaklarında bir düşman pusatı gibi saldırgan,
şakaklarından akan tere vefatın hangi rengi yansıyor semadan?
bu bir istisna değil jean, bir istisna değil
en iyi sen biliyorsun bunu parmak boğumlarında beslediğin o çığlıkla,
en iyi komodindeki resmin biliyor bunu göğsündeki o çirkin yarayla,
en iyi gözlerin biliyor bunu ürpererek kapattığın akşamlarda,
en iyi kaçtığın o melek biliyor işlediğin günahlarda.
kendini gerçek olmadığına inandırdığın aynalarda arıyorsun,
hangi cellat, hangi zindanda, hangi benliğini saklıyor jean?
bu bir istisna değil, sen istedin bunu
hangi mezar taşında, hangi duanın okunacağına kadar.
hangi tesadüf, hangi anda dehşete kapılırdı seni izlerken?
istediğin buysa tırman o ağaca jean,
esrik dallarından koparabildiğin tek damlalık meyveyle
hangi adem’i soyduğunu bile bilmeden ısırdığın o ilkel elma
yanmış göz kapaklarından birkaç korku damlasın boynundan.
istisna değil, jean nicholas, bu bir istisna değil,
anladığın tek ses ana dilin değil, biliyorum,
gördüğün tek gökyüzü pencerenden yansıyan değil.
tutuklanmış saç tellerinin arasında,
astımlı bir rüzgâr gibi kendi ciğerlerinde büyüttüğün vebalin;
ruhunda kırdığın her kemik tanrı’ya bir armağan, jean.
kafatasının altında hangi iki ülke birbirine düşman,
hangi dakikada, hangi cumhuriyette, hangi bağımsızlık,
ilan edilmiş hangi kanuna göre,
hangi denize geçirilmiş hangi yüzük boşanmayı emreder?
bu bir istisna değil, nicholas,
söz verilmiş intihar asla tesadüf değil.
rastgelişlerin yaprak yaprak açtığı bu kirli ağaçta
hangi meyve koparılmaya en müsait?
bu bir istisna değil, sen istedin bunu
hangi mezar taşında, hangi duanın okunacağına kadar.
