Şiir

Kendini Unutmak Kendini unutmak bu asıl demişti, Kendinden vaz geçmek. Alabildiğine arsız ve saldırgan, Olabildiğine hırslı ve inkârcı Olmadığı kadar...

Hasta denizlerin pasaklı kıyılarında, İhtiyar ağaçlar vardı. Dalgın nehirlerin durgun bakışlarında, Yorgun akşam şarkıları. Hüzünlü sarhoş dillerinden dökülüyordu, Kel tepeler...

Gelinliğini giyinmiş bakıyorsun bana uzaktan, Ağaçlarının kurumuş dallarının üstünde. Çoraplar, elbiseler... Hepsinden yere doğru bir sarkıt, Düğünümüz var diyorsun damatsız....

Bin yıllık sokağın, Bin yıllık ağıdı var kulaklarımda. Rüzgârın uğultusu, Ağaçların fısıltısı, Masalların kehaneti… Tüm yolların aynı sokağa çıkması gibi,...

Sana manasız sıfatlar yükledim Yüklemim yoruldu Gizli özne kaldım aniden. Özne olacakken nesnelerimi aldın Tamlayansız bir tamlama gibiydim Zincirleme bir...