Çocuktum / Murat Tali

Çocuktum
Büyümem gerekti
Ve ben
Çok hızlı büyüdüm

Büyürken her şeyi gördüm
Sadece kendimi göremedim
Belki de görmemem en iyisi oldu
Çünkü
Sevilmem gerektiğini ve düşünecektim
Değerli olduğumu anlamayı isteyecektim
Takdir edilmeyi bekleyecek
Anlaşılmayı talep edecek
ve bunları alamayınca da acı çekecektim

Bunlar bir yerlerde vardı ama
Bende bunlara dair kayıtlar yoktu.

Şimdi bakıyorum da
Büyürken
Çok büyük iyilikler yapmışım kendime
Beklentisiz mutluluklar inşa etmişim
Eve döneceğini bile bile yol almışım her yaşta

Velhasıl
Çocuk idim
Ağır ağır büyüdüm
Çok sorumluluk aldım
Herkesin kederini kederim
Derdini dert edinip yaktım içimde
O yanmasın ben yanarım diyerek
Ağır ağır büyüdüm
O esnada
Abi olmuşum, baba olmuşum
O çocuk bedeni çok ama çok yormuşum
Şiddete uğrayan da olmuşum
Aç kalan da

Ama kimseye ağlamamışım
Üzerimdeki yorganı yakmışım gözyaşlarım ile
Bir adam büyütmüşüm içimde

Yaş çocuk
Ruh yaşlı
Beden çocuk
Hayat
yüzlerce yıllık yükü ile orada

Çocuktum
Ne ara büyümeyi istedim bilemedim
Omuzumda su terazisi
Kollarım bedenimi taşır
Ayaklarım gökyüzünü

Ağacın gövdesine yaslanıp
Üzerime üşüşen üç harflileri kovmak için
Tüketiyordum bildiğim üç beş kelimeyi

Sırtımda rengarenk boyaları ile bir sandık taşıyıp
Boyayıp duruyordum dünyayı
En çok parmaklarım renk çalıyordu sandıktaki şişelerden

Mıcır döşeli yollardan geçerken
Göklere sıkışan yıldızları seyrediyordum

Çocuktum
Büyümenin ne olduğunu bilmeden büyüyordum
Bir elimde elma suyu
Diğer elimde ekmek arası kaşar peyniri
Oturmuşum vita yağı kutusuna akşamı düşünüyorum

Çocuktum, büyümeye devam ediyordum
Hiç sormadım kendime
Büyümek istiyor musun? diye
Sadece büyüdüğümde sevmeyi bilen bilge bir şey olmak istediğimi
Söylerdim kendi kendime

Çocuktum işte
Neye aç
neye tok olduğunu bilmeden büyüyordum

Çocuktum ben
Henüz
çocuk olduğunu bilmeyen bir çocuk
Sessiz sessiz büyürsem
acımadı çocukluğum diyecektim
Bu yüzden kıyılarında büyüdüm hayatın

Bahçemizde ortancalar yoktu,
sardunya kokan teneke saksılar da
Sadece odun ateşinde kokan suyun kokusu sarardı saçlarımı
Bu yüzden çok severim içimdeki yangınları
Bu yüzden yaralı çocuğu olan herkesin sancısına nefes olmak ister içimdeki çocuk
Bu yüzden hep sancılı görünür sözcükler
doğmamalı artık çocuklar diyerek
terki diyar eder ahir zaman öyküleri

Çocuktum işte
Renkleri
Düşleri
Hikayeleri
Tek başınalığı olan
Yorgun ve bitkin bir çocuktum
Ne ara büyüdüm
Ne zaman çocuk kaldım bilemedim

Loading

Yazıyı nasıl buldunuz?

Oy için yıldıza tıkla!

Ortalama Oy / 5. Oy Sayısı

Oyu yok

We are sorry that this post was not useful for you!

Let us improve this post!

Tell us how we can improve this post?

Paylaşarak destek olabilirsiniz!
Merak ediyor sürekli; felsefe, sosyoloji, antropoloji, teozofi, ezoterizm, okültizm, inanç sistemleri, modern bilim, genetik, psikoloji, yeni çağ kültürleri ve daha birçok alanda okumalar yapıyor. Fakat günün sonunda aynı bedende yaşamaya devam ediyor. Yani bildikleri ile başı göğe ermedi bir türlü ve o da oturup yazmaya karar verdi. Yazdı, yazdı, yazdı ve şimdi senin karşına çıktı yazıları ile. Senin yolculuğundaki “ben kimim” sorusunun yanıtını verebilir mi o da bilmiyor? Fakat denemek her zaman artı değer katar yaşama diyerek seni de davet ediyor yolculuğuna…
Yazı oluşturuldu 2

Bir cevap yazın

Benzer yazılar

Aramak istediğinizi üstte yazmaya başlayın ve aramak için enter tuşuna basın. İptal için ESC tuşuna basın.

Üste dön