Yollara Bırakılan İzler.
Güneş batarken ufkun kızıl çizgisinde,
Bir rüzgâr eser, alıp götürür geçmişi.
Gözlerin takılır kalır zamanın izinde,
Her adımda yeniden ararsın geleceği.
Taşlı yollar anlatır yorgun adımları,
Bir kuş havalanır sessizce daldan.
Gece örterken gökyüzündeki yıldızları,
Bir umut filizlenir ansızın topraktan.
Ağaçlar fısıldar rüzgârın kanatlarında,
Zaman akar gider kentin caddelerinden.
Bir hatıra kalır yalnızlığın kıyısında,
Sözler dökülür yavaşça yüreğin sesinden.
Ne kadar uzak olsa da varılacak yer,
Sabırla yürünür gecenin karanlığında.
Şafak sökünce yeniden doğar her keder,
Bir ışık süzülür pencerenin camında.
Dünya döner, mevsimler değişir peş peşe,
Yapraklar dökülür, sonra yeşerir bahar.
Gözlerinde parlayan o sonsuz güneşe,
Her gün yeni bir umutla bakar insanlar.
