Neydi o şarkı?
Her türlü emperyalizme karşı diye okunan.
Dün savaşı verilen her şey yenildi bugün,
Hem de bilin bakalım neye?
Ceplerimizden eksik olmayan ucundan ısırılmış bir elmaya.
O ki, bir elmanın çekirdeğini bile doldurmayacak,
Çöpü kadar kıymetsiz ya da kabuğu gibi soyulmuş,
Atılmış bir kenara, üzerine basılmış ve çiğnenmiş.
O ki, elmanın sağlam yarısı olamayanları,
Elinde oyuncak etmiş.
Bazen bir tane bazen birden fazla,
Sosyal medya adı,
Değil mi ki adı bile herkesi sosyal maymuna çevirmiş.
Bazen ıssız bir dağ başında,
Bazen tıklım tıklım bir kumsalda,
Bazen kan akarken ya da kanlı bir el yardım isterken,
Eskiden uzanırdı o ele, masum Anadolu çocuklarının eli,
Şimdi o eli havada bırakan,
Bir zamanlar kıymeti pahayla ölçülmeyen her şeyi,
Dostluğu, sevgiyi, insanlığı, yardımlaşmayı hem de her şeyi,
Üste bedel vererek değil,
Aksine üste çok, hem de çok fazla bedel alarak aldılar elimizden.
İşte böyle susturuldu o şarkı,
İşte böyle yenildi o şarkıyı söyleyenler.
Sağdan, soldan, yukarıdan, aşağıdan,
Kısacası herkes, ama herkes,
Sosyal medya denen ahlaksızlıkla emperyalizme satıldı,
Hem de ücretini dahi cebinden vererek…
