Bir sorunun çözümü ancak sorunun kaynağına gitmekle mümkündür. Zira
sorunun ne olduğunu tam olarak bilmeden çözüm yolu bulunması imkansızdır.
Ekonomik olarak zor günler geçiriyoruz. Bu duruma karşı yüzlerce bahane
uydurabiliriz. Hatta bu bahanelerle büyük çoğunluğu ikna edebilir, inandırabiliriz.
Ancak bu bir çözüm değil sorunu ötelemektir. Çukurun üzerine örtü örtmek
çukurun kapandığı anlamına gelmez. Oraya yine biri ya da birileri düşmeye
devam edecektir.
Peki sorunun ana kaynağı ne? Bana göre tüm sorunların tek bir nedeni var. Ahlaki
yozlaşma. Evet, ülkece ahlaki olarak yozlaştık ve giderek bu yozlaşmanın şiddeti
artıyor. Yangın olduğunda yangın söndürme tüplerine yüzde yüz zam yapılmasını
başka nasıl tarif edebiliriz. Depremde çadırların satılmasını. Ya da pandemide
maske ve kolonyaları normalinden çok daha büyük paralara satmamıza, nasıl bir
yanıt verebiliriz. Yozlaşma belası kaybolmadan ekonomik olarak çıkışa geçmişiz,
geçmemişiz pek değişiklik olmayacak. Örneğin; diyelim ki ev fiyatları yarı yarıya
düştü. Maaşlarda yüzde yüz arttı. Orta halli ve yoksul kesim bu durumda sizce ev
alabilecek mi? Hayır. Bu sefer devreye stokçuluk girecek. Parası olan yüzlerce ev
alıp, yeniden fiyatların yükselmesini sağlayacak. Yine değişen bir şey olmayacak.
Aç gözlülük iliklerimize kadar işlemiş durumda. Bencil çıkarcı olup çıkıverdik.
Sadece kendimizi ve kendi kabilemizi düşünüyoruz. Gerisi bizim için herhangi bir
anlam ifade etmiyor. Herkes kendini yangından ilk kurtarılacak olan olarak
görüyor. Bunun sonun ne olur biliyor musunuz? Ortada yanmış kül olmuş bir ülke.
Ama sağ kurtulmuş milyonlarca insan. O gün geldiğinde aptallığımıza yüzde yüz
bir zam daha yaparız. Yokluğun en değerlisi olur çıkarız.
