Öykü

  Bir insan, yitirmeyi kafasına koymadan önce yitireceği şeyin ne olduğunu biraz düşünse, ne olurdu? Hayatına heyecan katacakken, bu heyecanı...

     İlk başta, sessizdi her şey. Kar, gövdesiz bir düş gibi usulca örtmüştü yolları. Her bir kristal, özenle işlenmiş...

Yeşilin bütün tonları.Seslerin yankılandığı,berrak buz gibi suların aktığı,kuşların cıvıltısı,börtü böcek sesleri.... Huzur,oksijen,sakinlik...Burası Ege'nin derinliklerinde kalmış kafa dinleme yeri, devasa çamların...

Sabah güneşi, eski tahta pencerenin kırık camından süzülüp yere düştü. Yorganın ucundan çıkan eller kırışık ve iplik gibi incecikti.  Perdeler...

Komşu köyden tarlalarımızı ortak ekip biçtiğimiz bir aile dostumuz vardı: Nurettin amca  onun aile bireyleriyle birlikte Annemle Teyzem tarlada çapa...