Öykü

     Kendimi kaybediyorum bazen. Kaybedincede tekrardan bulmak epey bir zamanımı alıyor. Bulmak için sarfettiğim çaba dersen cabası. Bazen bir...

Üzerindeki cübbe bir zamanlar parlak renklerdeymiş gibi dursa da,artık zamanın ve tozlu yolların izini taşıyan,yer yer yıpranmış soluk bir kumaş...

Lavinya, camı neredeyse çatlamış pencereden sızan soğuğun vücuduna temas etmesine karşılık haklı bir mırıldanmayla yatağından sıçrayıp ortası ayak izleriyle aşınmış...

Güneş mor dağların üzerinden usulca çekilirken kara kara düşünüyordu Seher. Ne zaman dertlense kendini hep burada bulurdu. İşte yine manzaranın...

  Bir insan, yitirmeyi kafasına koymadan önce yitireceği şeyin ne olduğunu biraz düşünse, ne olurdu? Hayatına heyecan katacakken, bu heyecanı...