Öylesine uzak kalmışız ki
dillerimiz konuşacak bir şeyler olmadığından
suskun kalmış;
dudaklarımız, sanki soğuktan değil de
kavuşamadığından kurumuş.
“Sevgilim” demek isterim sana yeniden
hayallerimde, olduramadığımız birlikteliğimiz dans ediyor.
Yarım kalsa bazı şeyler
ya da yarına kalsa,
ertelenmiş günahlarımız mı kurtaracak bizi bu bizsizlikten?
Ne çok uzağımdasın dilimin
ne de çok yakınında;
kalbimin arafında bir kelime artık
sana “Sevgilim” diyebilmek.
Her şey gönlümce olacak biliyorum,
özlemim tane tane, saçak saçak ise
fedakar ve cesurca bir serzenişin ayak izleridir.
“Sevgilim” demek isterim sana yeniden,
tabi bir tren garında az bir zamanımız varken
ve ben, bize yakışır bir vedayla giderken
gözlerindeki masumluğun
beni bir ömür cesur kalmaya alıştıracak.
