Hanem hapis, boynumda zincir,
Çölde nebatat, yanımda incir.
Karanlık muhitimdir, başımda taş,
Her müstemi dostluğa, muhkim zincir.
Penceren siyah, hava gündüz,
Göründü bana, her yer düz.
Çöktü güneş, gönlümde küs,
Tekemmül eden her cilve, süs.
Kalabalık içinde duyuldu bir ses,
İçimde konuşur bir çilekeş,
Sensin bana muhabbet eden eş,
Zahirdir tehannün, geriye kalan yalnızca leş.
