Çıplak ayaklarını basarsın taşlara
Üşür ayak fidelerin bilirim
Gözyaşlarında iliklenir yoksulluğun düğmeleri
Munzur Dağları’nın eteklerinde
Bir çoban kaval çalar
Kabarır yüreğin
Kabarır bilirim
Yaşamak
Ölümle var olmak arası kızıl bir çizgi
Postu sallandırmak öyle kolay değil
Ama ipin ucu puşttun elinde bilirim
Güneş yanığı teninle
O nasırlı ellerinle
Alnındaki boncuk boncuk terle
Yarınlarını çalanlara karşıdır isyanların
Bilirim
Bilirim
