Dijital dünyanın pratik bir o kadar da dramatik çocuğu Necmi. Nam-ı değer Otomatik Necmi. Bu namı okul sıralarında değil klavye...

Evliliğin ilk yıllarıydı. Aylardan Ramazan. On bir ayın sultanı bizim fakirhaneye de uğramıştı. Gönlü boldu bu sultanın ikramı sınırsız. Hayırseverdi...

Şimdi televizyonu açın bakın şöyle ailecek izlenecek dizi sayısı bir elin beş parmağını geçmez. Eski diziler bir başkaydı. Bir ruhu...

Çocukları kaybedilmiş kalelere benzetirim. Bütün planlar, hayaller, sistemler onların üzerine kurulu. Birisi de çıkıp demiyor ki çocuklar gökyüzüne hasret, bırakın...