Sen benim en güzel vazgeçilmezim,  Sen hatrıma düşen ezberim,  Sen göklerdeki istikbalim,  Sen ki savaşın ortasında gelinciğim.  Sen benim kutsal...

Mehmet Akif’in eseridir, Türk milletinin yeminidir, Bağımsızlığın kendisidir, Al bayrağın gölgesidir.   Bu istiklal güneşidir, Bir milletin kaderidir, Özgürlüğün gür sesidir, Bu güzel ülke Türkiye’dir.   Tarihi sığmaz satırlara, Destanlar yazıldı adına, Bir Cumhuriyet bıraktı yarınlara, Sahip çıkalım bu kutlu mirasa.

Takvimden eksilir günler, Heybede yaşanmamış hayaller, Ödendiyse tüm bedeller, O güzel günler neredeler? İşte bu en olgun yaşım, Bu yaşlarda...

Neydi insan? Dillere pelesenk olan şarkının ilk mısrası mı? Sebepsiz korkuların mimarı mı? Gözlerinde acının ya da nefretin izlerini taşıyan mağdur mu? Gözünü kırpmadan ölüme koşan mı? Yoksa  ölümün ta kendisi mi? Sen hiç çiçek açtın mı? Dibine kadar battın mı? Acıyla hemhal oldun mu?

Bir gün özlersin fotoğraf karesine sığdırdığımız mutlulukları, Akşam yürüyüşlerimizi, Yurtta içtiğimiz bir bardak sıcak çayı. Bir arada olduğumuz sohbetleri, Kavgaları, ...