Veneta / Ali Doğan

“Sen bir hayal ürünüsün Veneta.
Seni ben yarattım…”

“Nasıl yani, anlamadım?”

“Şu duvarları görüyorsun değil mi?” dedi adam, pencereden dışarıyı göstererek.

Veneta, adamın koluyla işaret ettiği yere baktı. Binanın etrafını çeviren yüksek duvarlara…
“Evet.” dedi zorlanarak.

“Ya burada sonsuza kadar kalırsın.. Ya da..”,

“O duvarların arkasına geçer ve ..”
İki saniye bekledikten sonra tamamladı cümlesini.
“Yok olursun.”

Kahkaha attı Veneta. Ama bu klasik bir kahkahaya benzemiyordu…

“Bu da ne demek oluyor şimdi! Saçmalık…”

“Dene ve gözlerinle gör.” dedikten oda kapısını işaret etti adam.

Hışımla ayağa kalktı Veneta.
“SİKTİR GİT!” diye bağırdıktan sonra odadan çıktı.

Adam kadının gidişini izlerken kadehini havaya kaldırdı.

“Sıra dışı ve güzel bir güne…” ,

“Ve sonsuzluğa…”

Nefes nefese, kalbi çenesinde atarak merdivenlerden indi kadın. Binadan çıktı ve yüksek duvarlara doğru koştu. Demir parmaklıklı kapının önünde durdu. Devasa duvarlara gömülü devasa bir kapıydı. Dış dünya ile tek bağlantı ise parmaklıkların arasından görünen yemyeşil ağaçlardı.

Kadın elini kaldırdı ve yavaşça uzattı kapıya. Parmakları parmaklıklara dokundu. Ürperdi…
Saçmalayan herifin söylediği gibi hiçlik ile sonsuzluğu ayıran çizginin tam önünde miydi şimdi?
Dış dünyadan rengarenk bir kelebek kondu kapıya. Kadın umutlandı bir an…
Buranın dışında da hayat vardı işte!

Elini uzatıp kelebeğe dokunmak istedi. Hiçte umduğu gibi olmadı. Diğer tarafa geçen parmak uçları toz kristalleri gibi dağılarak havaya karıştı. Kadın elini korkuyla geri çekti.

Arkasına döndü, yürüdü.

Meskeni olan banka oturdu.

Güneş kayboldu ve yağmur başladı…

Rüzgâr yaprakları etrafında çevirdi.

Hiçliği düşündü kadın ve ürperdi…

Sonsuzluğu düşündü, yine ürperdi…

Sırılsıklam bir hâlde binaya girdi Veneta, sandalyelerden birine oturdu. Yanındaki adam bir anlığına kafasını çevirdi. Adam kadına, kadın adama baktı. Sonra aynı anda karşılarındaki ekrana çevirdiler gözlerini…

Şu aptal köpek gülüyordu…

*** son bölüm

Loading

Yazıyı nasıl buldunuz?

Oy için yıldıza tıkla!

Ortalama Oy / 5. Oy Sayısı

Oyu yok

We are sorry that this post was not useful for you!

Let us improve this post!

Tell us how we can improve this post?

Paylaşarak destek olabilirsiniz!
1986'da İzmir'de doğdu. Üniversite mezunu olup sınıf öğretmenliği yapmaktadır. Evli ve bir çocuk babasıdır. On yılı aşkın süredir şiir, roman ve öyküler yazıyor. Kitapları : Absürt Hikayeler /Nizamettin Nizamsız (takma ad) /deneysel öyküler (2020) Elektronik Devralış /Bilimkurgu/roman (2020) Aşka/şiir (2020) Uyumsuz Bir Bilincin İzdüşümü /Otobiyografi/ roman (2022) Fare Kapanı /öykü derlemesi (2023) Havuç Kafalar /öykü derlemesi (2024) Sonsuz düş /şiir (hazır dosya) Minik öyküler /öykü (tamamlanmamış dosya) Ödüller / Başarılar "Fare kapanı" adlı öyküsü 1.Yılmaz Sunucu öykü yarışmasında birincilik ödülüne değer görüldü. (2022) Kibele Kültür Sanat dergisi "Sözcüklerin dansı" adlı öykü antolojisine alındı. "Kirpi" adlı öyküsü 8.YAZAK öykü yarışmasında mansiyon ödülü aldı. (2023) "Ses" adlı öyküsü Myrina yayınları tarafından yayımlanan "Büyü Kutusu ve İnsan Çıkmazı" adlı derlemede yer aldı.(2023) "Komşum Edgar Allan Poe" adlı öyküsü "Luna yayınları" nın düzenlediği yarışmada 374 öykü arasında finalist listesine girdi.(2023) "Cumhur Dede" adlı öyküsü Cüneyne Dergisi 100. Yıl Cumhuriyet Seçkisi'nde yer aldı. (2023) Acemi ve Erik Ağacı dergilerinde yazdı.
Yazı oluşturuldu 62

Bir cevap yazın

Benzer yazılar

Aramak istediğinizi üstte yazmaya başlayın ve aramak için enter tuşuna basın. İptal için ESC tuşuna basın.

Üste dön