RÜZGARLARA FISILDADIM DERDİMİ
Dağlara anlattım derdimi,
Büyüklük gösterip sırtlanır da yüküm hafifler diye
Yüce dağlar eridi, un ufak oldu be gülüm
Sulara döktüm derdimi,
Akıp gider,nehirlere,göllere karışır diye
Sular yandı, tutuştu be gülüm
Rüzgarlara fısıldadım derdimi,
Ilık bir meltem eser alıp götürür de
Saçlarının kokusunu getirir bana ta uzaklardan
Saçların ki misk-i amber kokardı
Leylaklar ,sümbüller kıskanırdı
Rüzgarın ıslığı,sesi,soluğu kesildi be gülüm
Taşlara yazdım derdimi,
Taş kalbine inat sabırla taşır diye
Dayanamadı bu yazgıya,sabır taşı bile çatladı be gülüm
Toprağa ektim derdimi,
Yağmurun elleriyle yıkanır
Toprakla hemhal olur diye
Tıpkı fani,yaralı bedenim gibi aslına rücu eder be gülüm
Ne dağ, ne taş,ne su,ne toprak,ne de rüzgar
Çare olmadı derdime be gülüm
Büyük bir heyelan, hezeyan var içimde
Her şey göçüyor seninle birlikte
Biçare gönlümün merhemi sende
Tabib neyler ki bu derde
Bu naza bu niyaza bir son ver de
Onulmaz yaralarımı sarı ver be gülüm
