Kronos, henüz sütten kesilmemiş yanımı yuttu.
Dişlerinin arasından düşen kırıntılarla büyüdüm.
Bu yüzden hiçbir kucağın adı
Yuva olmadı.
Göğsümde açan siyah gül,
Toprağı olmayan mezarların çiçeğidir.
Kim koklasa
Biraz daha ölür.
Mühürlü odalar, ruhu onarmak için kurulmuş birer klinikti;
Kırık olan ruh değil,
Beni seven ihtimaldi.
Her gece içimde
Sümüklü böceğin ezilirken çıkardığı ses dolaşır.
Bazı çığlıklar
Kulak için değil, taş içindir.
İpek mendiller yalnızca
Kan görünmesin diye icat edildi.
Kimse kalbin kanadığını
Zarafetle saklamayı sormadı.
Ben çoktan hükmü verilmiş bir yalnızlığım şimdi
Tek celsede bitmeyen,
Her sabah yeniden okunan
Eski bir mahkeme kararı.
Bir yanıt yazın
Hakkımızda
Kibele Kültür Sanat
Merhaba sevgili okur.
Mitolojide Tanrıların anası olarak bilinen Tanrıça Kibele’nin anaç, üretken, hayatın devamını sağlayan özelliklerinin uğruna inandık. Ve onun adını kullanıp Kibele Sanat olarak edebiyatta biz de varız dedik. Edindiğimiz misyonla amacımız; bizden önceki kalem ustalarımızın bayrağını, gelecek kuşaklara ulaştırmak. Çünkü edebiyat dünya tarihini içinde barındıran devasa bir ansiklopedidir… Devamını Oku