Soğuk bir örtü kaplar, sessiz geceleri.
Üşüten kış değil, vicdanınız sizleri.
Usulca yağar gökten, kalbimin sesleri.
Kar örter sanırlar gizlenen ihaneti.
Kaplamaz beyaz örtü, kirli kalbinizi.
Susturamaz hiçbir yankı, vicdan sesinizi.
Bir gün dile gelecek dağlar, taşlar hani.
Farkındayım elbette, bu dünya fânî.
Ne toprak örter artık saklı geçmişinizi,
Ne de gece gizleyebilir asıl niyetinizi.
Hesap verecek herkes, silinmez izi.
Kırmızı kar yağarsa, bağışlarım sizi.
Susan diller bile anlatacak hakikati.
Zaman gösterecek, şaşmayan adaleti.
Benim içim soğur, karın yağdığı vakit.
Kırmızı olacak kar, işte bu kadar basit.
Tebrik ederim muhteşem bir şiir yazmışsınız
Affedememenin şiiri. Güçlü kaleminize sağlık.