Bir akşamüstü dönmeseydi gölgen seninle birlikte eve
Senin onu bulamayacağını bildiği caddelerde
Keşfe mi çıkardı özgürce
Huzuru bulur muydu karanlığın içinde
Onu da zannedip kendi diye
Bunca zaman kurduğu hayalleri sayıklar mıydı tanımadığı birilerine
Gelir miydi sıra sevdiği kişilere
Ve sen, kaçıncı sırada yer alırdın?
Bir akşamüstü dönmeseydi gölgen seninle birlikte eve
Hep dolaştığınız sokaklarda seni arar mıydı çaresizce
Korkar mıydı karanlıktan
Bir sokak lambasının altına sığınıp
Köşe başında ağlar mıydı tek başına
Seni beklerken kendini var etmeye çalışarak
Bunca zaman soluduğunuz anıları geçirir miydi içinden özlemle
Gelir miydi sıra zaferlerinize
Ve ilk sırada, hangisi yer alırdı?
Bir akşamüstü çıksaydın gölgeni aramak için evden
Kendinden azat olmak istercesine koşarak, uzaklaşır mıydı senden
Ve sen, utanır mıydın kimliksizliğinden?
Yoksa onu bırakmayacağını bilen mahcup gölgen
Hiç yok olmamış gibi eşlik eder miydi senin yoluna gururla
Ve sen, tamamlanmış hisseder miydin yeniden?
