Şiir

Çıkar, ver gözlerini, Gözlerini, birer kömür parçası, İşçiliğin eseri, namussuzun belası. Çıkar, ver gözlerini bu gece, Bu hararetli gecede Evhamlı...

İlk defa girdiğim odanın içinde nereye  oturacağımı bilemez halde , İlk defa nerde olmam gerektiğini damarlarıma kadar bilecek kadar bilge ,...

  Geceye soruyorum bazen, “Bir insan bir kalbe bu kadar nasıl sığar?” Sessizliği büyütüyor karanlık, Ben ise sana dönüşen her...

Bir kuyunun ortasında çirkin gözlü, yanlış kromozom: İskambil destesi beynim… Sallanıyor yüzüm bir sandalyede, altında tersten derilerim Uzanıyor unutulmuş parkların...

Huyumda kuruyan incir çiçeği Nice yaz birikintisiyle uzandım yüzüne Uçurtmalar eskittiğin şu göğsümde Seni bir delinin telaşıyla aradım evlerde. Evler......