Alaburus kesilirdi saçlar o dönem,
Bitlenmesin diye çocuklar.
Söz gelimi,
Çarşıya giden abiler kaybolurdu
Çoğu zaman.
Ebeler isim koyardı;
Korkuların adı yoktu.
Babalar… babalar…
Cepleri delik,
Pantolonları yamalı,
Yürekleri hareli.
Cezaevlerinin önü ana baba günü.
Bir tepsi börek, içeri girene kadar
Delik deşik.
Gözü yaşlı mektuplar vardı bir de;
Aşk dolu, hasret dolu,
Kavuşma ihtimali dolu…
Kavuşulur muydu?
Orası muallak.
Beklemek, o yılların en uzun fiiliydi.
Takvimler yaprak dökerdi,
Anneler ömür.
Çocuklar, babalarının sesini
Kapı vurulunca hatırlardı.
Perdeler erkenden kapanır,
Fısıltılar sabaha kadar yanardı.
O yıllar geçti derler.
Biz büyüdük.
Kapılar hâlâ üç kez çalıyor içimizde.
Bir yanıt yazın
Hakkımızda
Kibele Kültür Sanat
Merhaba sevgili okur.
Mitolojide Tanrıların anası olarak bilinen Tanrıça Kibele’nin anaç, üretken, hayatın devamını sağlayan özelliklerinin uğruna inandık. Ve onun adını kullanıp Kibele Sanat olarak edebiyatta biz de varız dedik. Edindiğimiz misyonla amacımız; bizden önceki kalem ustalarımızın bayrağını, gelecek kuşaklara ulaştırmak. Çünkü edebiyat dünya tarihini içinde barındıran devasa bir ansiklopedidir… Devamını Oku