Yedi kat göklerden kovuldum bugün,
Sen yeryüzüydün ya, göğü unuttum.
Feda ettim bir gözümü,
Yine de seni gördüm bugün.
Siyahı, beyazı reddettim bugün,
Bilgeliği terk edip yittim bugün.
Düşerken kalbimi yanıma aldım,
Sen üşürsün diye ben yandım…
İnançlı değildin ya sen; ama bana inandın,
Topraktan gelen karanlığından utandın.
Ruhunu kaldırdın, dua ettin benimle;
Geceyle kapandın, yine de benim için uyandın.
Beni yaratana, benimle birlikte yalvardın,
Tüm kâfirleri uğurladın; terk ettiklerini kime bıraktın?
Tövbene “ben” diye sarıldın,
Düşen tüylerimi toplayıp teker teker yaktın;
Sen üşürsün ya hep… Nasıl olsa ben yandım.
