Hep gülsün çocuklar!
Dans etsinler özgürce…
“Kim bakıyor, niye bakıyor” demeden.
Yağmurda ıslansınlar,
Sırılsıklam olsunlar.
Koşsunlar boş sokaklarda çığlık çığlığa…
“Bu kim? Niye duruyor orada?” demeden.
Hep gülsün çocuklar!
Saklambaç, körebe, yakar top
Bütün oyunları ezbere bilsinler
“Biri çıkıp kızar şimdi” demeden…
Masumiyetleri yayılsın tüm dünyaya,
Çiçekler gibi açsın yüreklerimizde.
Dağılsın onların sayesinde,
Şu gri, kötü hava…
Arife çiçekleri gibi dolaşsınlar,
Erkenden kalksınlar bayrama…
Güzel bir düş gibi dokunsunlar,
Kirli ruhlarımıza…
Anılarımız biriksin,
İçinde hep onlar olsun.
Hep gülsün çocuklar!
Hiç ağlamasınlar diyeceğim ama;
Ne yazık ki bunun mümkünatı yok.
Gülebildikleri kadar gülsünler o halde.
En azından büyüyünceye kadar…
Bari o zamana kadar dokunmayın onlara…
