Fısıltı / Figen Günlü

İçinde ifade edemediği eksiklik hissi vardı yine. Dudaklarına kilit vurulmuş, kimseye derdini anlatacak mecali yoktu. Her sorunu çözmeye çalışmak, enerjisini başkalarına harcamak, herkesin nabzına göre şerbet hazırlamak yormuştu onu .Hayatın tokadı umulmadık yerden gelip, sevdiceğini en iyi arkadaşını da almıştı elinden .Eve attı kendini… Güven, huzur, sadakat,tek sığınak eviydi. Girer girmez masadaki radyoya dokundu.

Ta uzak yollardan,

Koştum geldim senin kollarına.

İçimde yana hasretinle ben,

Baktım durdum senin yollarına,

Sensizlik bir ölüm sanki……

Katılaşmış çehresi yerinden kımıldamadı bile…Sadece gözlerinden yaşlar süzüldü…Süzüldü….

Sessizce yaşıyordu bu hayatı,kimseye zararı yoktu.Gülümsemeleriyle hüzünlerini saklamaya çalışırdı,yorgunluk gözlerinin içindeydi.Masallara inanmak onu epeyce yormuştu.Yatağına uzandı.Kaybettiklerini hatırladı tekrar.Bekledi….Anahtar sesini duymak için kulağı kapıdaydı.Uykuya dalarken kulağındakiler her zaman aynı şeydi.

“Ben yokken çok yoruldun,hadi uyu artık,ben burdayım….”

Loading

Yazıyı nasıl buldunuz?

Oy için yıldıza tıkla!

Ortalama Oy / 5. Oy Sayısı

Oyu yok

We are sorry that this post was not useful for you!

Let us improve this post!

Tell us how we can improve this post?

Paylaşarak destek olabilirsiniz!
Figen Günlü. İzmirliyim.Eğitim hayatımı İzmir de tamamladım.Türk dili ve edebiyatı okumaya başladığımda,küçük hikayeler yazmaya,sonrasında bunları geliştirmeye başladım.Havacılık sanayii nde uçak parçası üretiminde yapısal operatör olarak çalışmaktayım. ...
Yazı oluşturuldu 5

Bir cevap yazın

Benzer yazılar

Aramak istediğinizi üstte yazmaya başlayın ve aramak için enter tuşuna basın. İptal için ESC tuşuna basın.

Üste dön