Yedi gün yirmi dört sâat. Ölüm bu;
Koş’tur. Hep bir âslân hızıyla korkut!
Başı eğik, sırtı iki büklüm bu
Gördüğün âtılgân o değil, unut!
Günün sonunda yılgın ve bezgindir
Kim der bu, o âşklı-şevkli gezgindir?
Hâyır! Eser yok dünkü hevesinden
Dökülüyordur tutsan neresinden
Dinlenmeye zamân gerek. Var mı ki?
Takdîr edilen; çeksen uzar mı ki?
Yedi gün yirmi dört sâat. Zulûm bu;
Yaş’tır. Hep bir kapan ağzıyla kap, yut!
Gözleri radar, yüksek irtifâda
Uçuyorken avını her safhada
Tesbît, teşhîs eden benekli kârtâl
Dağları korkutan yürekli krâl
Nerede o yırtıcılığı, hani?
Nerede kaslı bacakları? Ânî
Bir hücûmla avını yakalayan
Pençeleriyle tutup gagalayan…
Yedi gün yirmi dört sâat. Gülüm bu;
Coş’tur. Hep bir ozân sâzıyla doğrult!
Küsmesin, darılmasın. Yorulacak,
Âslân düştüğü yerden doğrulacak.
Kârtâl şafakla berâber uçacak.
Tetîkte avı, korkuyla kaçacak.
Deme:” Sitem etmek neye yarıyor?
Tekrâr, tekrâr, tekrâr… Baştan sarıyor.”
Gördüğün âtılgân o değil, unut!
EBEDÎ der: Sensin; korkut, yut, doğrult!
Bir yanıt yazın
Hakkımızda
Kibele Kültür Sanat
Merhaba sevgili okur.
Mitolojide Tanrıların anası olarak bilinen Tanrıça Kibele’nin anaç, üretken, hayatın devamını sağlayan özelliklerinin uğruna inandık. Ve onun adını kullanıp Kibele Sanat olarak edebiyatta biz de varız dedik. Edindiğimiz misyonla amacımız; bizden önceki kalem ustalarımızın bayrağını, gelecek kuşaklara ulaştırmak. Çünkü edebiyat dünya tarihini içinde barındıran devasa bir ansiklopedidir… Devamını Oku