Unutulmuştu birer birer
Güzele dair her ne varsa
Ellerinde kara çamurlarla
Yeniden var olabilmeyi hayal ediyorlardı
Oysa çamur, sadece onları kirletmeye yarıyordu.
Savrulmuştu usulca zaman,
Koca bir ömür yitip giderken.
Gözlerinde yapay bir umut,
Dönmesini bekliyorlardı,
Hiç gelmeyecek olanın…
Oysa kimse gitmemişti henüz.
Kaybolmuştu bir anda gerçek.
Gece gördüklerini,
Gündüze anlatıyorlardı.
Oysa güneş çoktan gitmişti…
Var olmuştu artık yokluk,
Sessizce bildiklerini,
Bilmeyenlere anlatıyorlardı.
Oysa kimse yoktu anlatacak…
Yalandan gülümsediler sonra,
Yalandan yaşadıklarına inat.
Masaldan ayrıldı çoğu,
Geriye yalanlar kaldı…
Bir de çirkinleşmiş bir surat.
Kırıldı aynalar,
Olaysız dağıldılar.
