Bir gecelik yoldu benim için. Sayısız istasyon, biraz uyku, sabah unutulacak insanlar… Öyle sandım. Yağmurun dindiği gara vardığımda, parke taşları...

“Kız Necla iyi misin, sararıp soldun da. Bakma bu delinin zırvalıklarına ha. Laflarının biri tutarsa onu yalan. E sen de...

“Sen osun!” Güneşin gümüşe boyadığı kasabanın sahilinde balıkçı sandalları, birkaç tekne ve açıklarda iki gemi uzanıyor ufka doğru. Uçaktan inip...

Mezar taşında bir isim: Sefa Dinçer. Kabrin hikâyesinden habersiz, ayağını sürüyüp geçti yanından. Oysa o hikâyenin içinde biraz da annesi,...

“Anneeee, baba… kurtarın beni buradan.” Elimdeki naylon bebeği küçücük avuçlarımla sıkıyorum; var gücümle. Gülüyorlar bana bir de. Bana, bu halime....