gün, doğmaya yakın
kurşuni bir göğün altında başladı
bizim yolculuğumuz
sırtımızda
kurtulamadığımız
anılar kamburu
çökük omuzlarımız, dilimiz söylemez
yüreğimiz dinlemez
anlamaz inandıklarımız
elimiz tutmaz
yeniden yeniden kanar
yaralarımız
ve gidenler
ne çok benzerlermiş birbirlerine
ne çok da benzemez
hiç bilmediğimiz sokaklar gibiymiş meğer
içimizdeki savaşlar
bazıları çıkamıyor bir yere
tuzu yaksın
gözyaşlarının geçtiği izi
peki ya gönlündeki izler
silinmeyecek hiçbiri
herkes bırakırmış bir gün
ardında sevdiklerini
ve hikayelerini
diken gibi batsa ayaklarına
yılların izleri
vazgeçemezmiş gitmekten
bak, yine doğuyor güneş
o vazgeçmemiş hiç
sevdiklerinden
