Masaya bolca Datça koydum bugün;
Buz ile badem,
Bir de sen ile sen.
Duyan geldi, gören geldi.
Önce Garip Orhan Veli,
Sonra şarabı boynunda Can Baba geldi.
“R” yoksunu Asaf, tek “Y”li Süreya…
En çokta Turgut uyar bu masaya,
Olsun, tamamlanır az sonra.
Şöyle denize karşı İçilmez mi,
içilir demi mi?
Yan masadan burayı kesme,
Karşında kocan var
Ne bakıyon Symi…
Merhaba sevgili okur.
Mitolojide Tanrıların anası olarak bilinen Tanrıça Kibele’nin anaç, üretken, hayatın devamını sağlayan özelliklerinin uğruna inandık. Ve onun adını kullanıp Kibele Sanat olarak edebiyatta biz de varız dedik. Edindiğimiz misyonla amacımız; bizden önceki kalem ustalarımızın bayrağını, gelecek kuşaklara ulaştırmak. Çünkü edebiyat dünya tarihini içinde barındıran devasa bir ansiklopedidir… Devamını Oku
