BU DEM
Bu sonbahar o eski sonbahar mıdır
Ne dalda yaprak ne yaprakta hüzün var
Kalmadı bu mevsim de avcumda gözyaşı
Gök sarı kızıl alev almış gibi yakıcı
Yanmakta siyah beyaz hatıralarda adı saklı
Ne varsa içimde yangın yeri erir buz misali
Yine de yarım kalan duygular kararsız bekler
Umut o dur ki acı bir bekleyiş çoğu zaman
Ansızın çalar kapını en ummadığın an
Sabırsız bir telaş yarısı korku yarısı heyecan
Anlamsız karmakarışık duygular esirin
Vakit gitmek mi kalmak mı çaresiz
Geçen ömründen her saniye sensiz
bir veda değil bu, bu gidiş zamansız
bir gece yarısı tükenen nefesinde
tıkandı bir damla su gırtlağında
her yarım kalan yaşanmamışlıklar gibi
bir ömür daha sığmadı bir cihana
Hayaller şimdi öksüz bu son uykuda
Yarına gebe dün yaşadığın ne varsa
Doğmamak üzere batan güneşe mahkum
Edildi bir alınyazısında daha bu dem
