Veneta / Ali Doğan

Çakmağı çaktı. Sigaranın yanışını izledi. İçine çektiği dumanı birkaç saniye bekletti, ağzında dolandırdı ve bir sokak züppesi gibi yüzünü hiç buruşturmadan burnundan çıkardı. İkincisinde daha derin bir nefes çekti ve gırtlağında tuttu, bu defa hiçbir şey çıkarmadı.
Bunu yapmayı seviyordu…

Sigarayı masanın üzerindeki küllüğe söndürmek üzereydi ki küçük bir nefes daha çekti. Söndürdü. Küllükte kırmızı ruj lekeli bir sigara izmariti ve sigaradan düşen küller dışında hiçbir şey yoktu…

Veneta dumansız bir nefes alıp sırtını koltuğa yasladıktan sonra etrafına bakındı. Rahatsızlığını belli edecek ani bir refleksle atıldı.
“Anlamıyorsun değil mi!”

Karşısındaki kadının irice açılmış gözleri sonsuzluğa çevrilmişti ve bu gözlerde hiçbir duygu belirtisi yoktu. Ne acı ne de mutluluk…
Kadının cansız bakışları Veneta’ya eski günlerde dinlediği bir şarkıyı hatırlattı. Hafta sonları kent ormanına giderken babası arabanın külüstür radyosuna dokunur ve şarkı başlar başlamaz ikisi birden eşlik ederlerdi şarkıya.
“Ruhum Tanrı’yla bütünleşiyor…”

Veneta o dokunuşun sihirli olduğunu düşünürdü. Arabanın ve radyonun da…

O eski şarkı kulaklarında yankılanırken, görüşünü perdeleyen buklesini kulak arkasına süpürüp başını hafif öne eğdi. Kadınlara özgü bu hareketi içmeyeceği sigarayı kulak arkası yapan bir mahalle delikanlısı kadar ustacaydı.

Sonra aniden ayağa kalktı. Aynı anda evin balkonunda seyreden bir kuş sürüsü havalandı. Veneta’nın hayvani bir içgüdüyle yaptığı bu hareket, karşısındaki ruhsuz kadını bile korkuttu. Bu masmavi canlı bakışlar akıl sağlığı yerinde olan birine ait olamazdı ve kadın, beyninde yaşatmaya çalıştığı son kimyasal kırıntılarla tanımadığı birini evine almanın pişmanlığını hissediyor olmalıydı.

Veneta hareket etmeksizin birkaç saniye öylece ayakta durdu. Sonra da mavi bakışlarını ruhu Tanrı’yla bütünleşen kadının üzerinde gezdirdi. Sanki incelediği Da Vinci’nin tablosuydu ve bir sanat tarihçisi ciddiyetiyle üzerinde saklı olan kutsal kâseyi keşfetmeye çalışıyordu…
Hiç acelesi yoktu.

Bu gizemli keşfi bittiğinde odayı yavaşça terk etti. Gerisinde sigara, parfüm ve kan kokusu bıraktı. Havada asılı duran dolunay ise cansız bedenin üzerine düşüyordu.

Can vermeye çalışır gibi…

*birinci bölümün sonu

Loading

Yazıyı nasıl buldunuz?

Oy için yıldıza tıkla!

Ortalama Oy / 5. Oy Sayısı

Oyu yok

We are sorry that this post was not useful for you!

Let us improve this post!

Tell us how we can improve this post?

Paylaşarak destek olabilirsiniz!
1986'da İzmir'de doğdu. Üniversite mezunu olup sınıf öğretmenliği yapmaktadır. Evli ve bir çocuk babasıdır. On yılı aşkın süredir şiir, roman ve öyküler yazıyor. Kitapları : Absürt Hikayeler /Nizamettin Nizamsız (takma ad) /deneysel öyküler (2020) Elektronik Devralış /Bilimkurgu/roman (2020) Aşka/şiir (2020) Uyumsuz Bir Bilincin İzdüşümü /Otobiyografi/ roman (2022) Fare Kapanı /öykü derlemesi (2023) Havuç Kafalar /öykü derlemesi (2024) Sonsuz düş /şiir (hazır dosya) Minik öyküler /öykü (tamamlanmamış dosya) Ödüller / Başarılar "Fare kapanı" adlı öyküsü 1.Yılmaz Sunucu öykü yarışmasında birincilik ödülüne değer görüldü. (2022) Kibele Kültür Sanat dergisi "Sözcüklerin dansı" adlı öykü antolojisine alındı. "Kirpi" adlı öyküsü 8.YAZAK öykü yarışmasında mansiyon ödülü aldı. (2023) "Havuç" adlı öyküsü 9. YAZAK öykü yarışmasında ikincilik ödülüne değer görüldü. (2024) "Ses" adlı öyküsü Myrina yayınları tarafından yayımlanan "Büyü Kutusu ve İnsan Çıkmazı" adlı derlemede yer aldı.(2023) "Komşum Edgar Allan Poe" adlı öyküsü "Luna yayınları" nın düzenlediği yarışmada 374 öykü arasında finalist listesine girdi.(2023) "Cumhur Dede" adlı öyküsü Cüneyne Dergisi 100. Yıl Cumhuriyet Seçkisi'nde yer aldı. (2023) Acemi ve Erik Ağacı dergilerinde yazdı.
Yazı oluşturuldu 66

Bir cevap yazın

Benzer yazılar

Aramak istediğinizi üstte yazmaya başlayın ve aramak için enter tuşuna basın. İptal için ESC tuşuna basın.

Üste dön