Veneta / Ali Doğan

Masa ışığının altında elindeki dosyayı incelemeyi bitiren adam burnuna kayan gözlüğünü düzeltti. Dosyayı oturduğu yerden arkasındaki rafa yerleştirdikten sonra, kapı sesine karşılık verdi.

“Oturun.”

İçeri girer girmez irkildi Veneta. Oydu…
“Siz! Sizi gördüm.”

Adam pek oralı değildi.
“Yaşadığımız sıkıntıların sonucu olan öfkemizi, yaşadıklarımızla ilişkisiz kişi veya kişileri hırpalayarak boşaltırız. Bir tür psikolojik onarım mekanizması…”

Adamın söyledikleri bir televizyonun hızlıca değişen kanallarında olduğu gibi kesik kesik ve anlamsız geliyordu Veneta’ya.

Ses tonu düşük ve imâlıydı.
“Hak etti, diyerek kendimizi aklarız…”

“Oturun, lütfen!” diye tekrarladı adam, hâlâ ayakta olan kadına. “İhtiyacınız olan tüm cevapları alacaksınız.”

“Tablo!” dedi Veneta. Sanki sözcük ağzından zorla çekilmişti.
“Açıklama istiyorum.”

“Peki, öncelikle rahatlayın. Konuşmamızın sonunda buna gerek kalmayacağını siz de göreceksiniz.”

Adamın rahatsız edici sakinliği Veneta’yı çıldırtmak üzereydi.

‘Elektra’ terimini daha önce duyduğunuzu kabul ediyorum.”

Es verip devam etti.

“Babanıza saplantılı bir şekilde tutkunsunuz ve annenizden sürekli nefret ettiniz, değil mi? Hatta babanızın ölümünden de onu sorumlu tuttunuz?”

Adam konuşurken suspustu kadın, kollarını kapalı duran dizlerine doladı.

“Annenizin kronik astım rahatsızlığı varmış ve babanızdan yaklaşık altı ay sonra onu da kaybetmişsiniz.”

Veneta cenin pozisyonunda, laldı duyduklarına…

Odaya birkaç saniye sessizlik hâkim oldu. Bu kısa süre Veneta’ya sonsuzluk gibi geldi. Annesinin ölümüne sebep olduğunu kendisinden başka kimsenin bilmesine imkân yoktu. Ama Veneta’nın içindeki bir ses esrarengiz adamın bunu da bildiğini söylüyordu.

“Onun ölümünü izlemek..”
Öne doğru eğilerek sordu adam.
“Nasıldı?”

Veneta şaşkınlığını gizlemeye çalışsa da fal taşı gibi açılan gözleri durumunu ele vermişti.

“Okuldan eve gelmiştin. Astım nöbetlerinden birini geçiren Jill ilacının yerinde olmadığını gördü. Tek isteği ilacına ulaşmaktı… Ve sen buna engel oldun!
Kapının ardındaki kadın kriz içinde buzlu camı yumrukluyor, kızının kapıyı açması için adeta yal..”

“YETER!”

Bu cümleler kadının içine düştüğü durumla savaşmaya çalışan mantığını darmadağın etti.
Ve o anlar Veneta’nın gözünün önünden bir film şeridi gibi geçti.

*** on altıncı bölüm sonu

Loading

Yazıyı nasıl buldunuz?

Oy için yıldıza tıkla!

Ortalama Oy / 5. Oy Sayısı

Oyu yok

We are sorry that this post was not useful for you!

Let us improve this post!

Tell us how we can improve this post?

Paylaşarak destek olabilirsiniz!
1986'da İzmir'de doğdu. Üniversite mezunu olup sınıf öğretmenliği yapmaktadır. Evli ve bir çocuk babasıdır. On yılı aşkın süredir şiir, roman ve öyküler yazıyor. Kitapları : Absürt Hikayeler /Nizamettin Nizamsız (takma ad) /deneysel öyküler (2020) Elektronik Devralış /Bilimkurgu/roman (2020) Aşka/şiir (2020) Uyumsuz Bir Bilincin İzdüşümü /Otobiyografi/ roman (2022) Fare Kapanı /öykü derlemesi (2023) Havuç Kafalar /öykü derlemesi (2024) Sonsuz düş /şiir (hazır dosya) Minik öyküler /öykü (tamamlanmamış dosya) Ödüller / Başarılar "Fare kapanı" adlı öyküsü 1.Yılmaz Sunucu öykü yarışmasında birincilik ödülüne değer görüldü. (2022) Kibele Kültür Sanat dergisi "Sözcüklerin dansı" adlı öykü antolojisine alındı. "Kirpi" adlı öyküsü 8.YAZAK öykü yarışmasında mansiyon ödülü aldı. (2023) "Havuç" adlı öyküsü 9. YAZAK öykü yarışmasında ikincilik ödülüne değer görüldü. (2024) "Ses" adlı öyküsü Myrina yayınları tarafından yayımlanan "Büyü Kutusu ve İnsan Çıkmazı" adlı derlemede yer aldı.(2023) "Komşum Edgar Allan Poe" adlı öyküsü "Luna yayınları" nın düzenlediği yarışmada 374 öykü arasında finalist listesine girdi.(2023) "Cumhur Dede" adlı öyküsü Cüneyne Dergisi 100. Yıl Cumhuriyet Seçkisi'nde yer aldı. (2023) Acemi ve Erik Ağacı dergilerinde yazdı.
Yazı oluşturuldu 66

Bir cevap yazın

Benzer yazılar

Aramak istediğinizi üstte yazmaya başlayın ve aramak için enter tuşuna basın. İptal için ESC tuşuna basın.

Üste dön