Kalbim, ruhumun tapınağı: Golgotha
Uzuvlarım
Bir gece yarısı, sattım vahşi dilenciye ruhumun yaralarını
(Şişe içinde ağır koku-plastik parçaları ve cinnetten ay)
Kabuk parçalarım…Kanlı katillerin eldiveninde leke
Kurtlanmış kalbimde büyüttüm hayvan postundan çocuklarımı
O adam…Bıçak saplarında kolera taşıyan, unuttuğu dua kitabıyım masa başında cenneti boğan
Geceleri bir tren geçer içimin iki yakasından. Korkularım, kimlik bulur kendine.Ve çıkıp sokaklarda gölge gibi oyar köprü altlarında son nefesini verenlerini
SAKLAN…IŞIĞI YAKMADI ANNEN BU AKŞAM. KOLTUĞUNUN ALTNDA OYUNCAK PİYANO, HAYKIRDIN TANRIYA !
Uyandığımda ıslak altımdan akar ÇIPLAK KADINLIĞIM.Gövdem, kimsesizler için yaratılmıştır.
-Kuşlar vurulur akşamları ,sessizlik kulelerinde. Ve yalnız duyarım akışını kanımın.Kapılar kapanır
Örtülür gözlerim PAN’IN LABİRENTİ’nde. Düşten yaratığım sarılır boynuma
Her şey deli bir kesik gibi karışır atışına nabzımın. Karanlık, karanlık…
Kuşlar vurulur akşamları kulelerinde sessizliğin
Ve yalnız duyarım akışını kanımın/Kapılar kapanır…
