Coşkulu güneşle günaydın dediği sabahın ilk saatlerin terk edilmiş bir
ülkenin özgürlük çığlıklarıyla doğdu Yasmin. Her şehirde savaş sirenleri
bombalar patlarken zulmü yok etmek istiyordu Tanrının gölgeleri. Şeytanın
yıkıcı kahkahaları Tankların paletleriyle çiçekleri ezip geçiyordu. Bombalar
binaları parçalarken Annesi Lina güneş gibi bakan Linayı emzirmenin
mutluluğunu yaşıyordu. Yasminin babası Mahmud kurşunların zehirli
yumruklarına inat kızı Yasmin ve Karısı Lina için ekmek,su yiyecek bulmak için
şehrin sokaklarına koşarak girip ölüme meydan okuyan özgür yumruklarını
savurup duruyordu. Sokaklarda birinde bir manga eli silahlı zalim askerlerin
olduğunu gördü. Hiç korkmadı çünkü o sokağın sonunda bakkal arkadaşı Halilin
olduğunu biliyordu. Askerler acımasız adımlarıyla yürürken Mahmud
korkusuzca koşarak bakkalın kapısından girdi. Halil bakkalın içinde yerde
kurşunlara hedef olmuştu. Mahmud Halilin yanına gitti gözleri doldu ona sarıldı
ağladı ama savaşın ölü acımasız silahları her yeri sarmıştı. Bakkal dükkanından
Yasmin ve Karısı Lina için ekmek ve yiyecekleri elindeki büyük fileye doldurup
hızlıca dükkandan çıktı. Nefretin bitmek bilmeyen bombaları her yeri
cehennemin bekçileriyle birleşip ele geçirmişti.
Siyah maskeli özgürlüğün zorroları şeytanı derdest etmeye aralıksız devam
ediyordu. Halkının özgürlüğü için tankları havaya uçuruyorlardı. Şeytanın
hizmetkarları tek bir canlı bırakmadan havadan,karadan yağmur gibi azgın kin
dolu saldırılarıyla her yeri sarmıştı. Her sokakta binlerce ceset çocuk,kadın
binlerce insan yıkılmış hayallerin gölgesinde yerlerdeydi. Sokaklar yıkılmış
binaların puslu saatlerinde yaşamsız kalmıştı. Öksüz kalan ülkenin özgürlüğünü
dünyaya anlatan halk direncinden asla vazgeçmiyordu. Mahmud bakkaldan
çıkmadan Halile gözü yaşlı baktı. Sonra koşarak ara sokaklardan Karısı Lina ve
Yaseminin yanına ulaştı. Halkının dünyadaki rahat ve duyarsız kalabalıklar
tarafından öksüz bırakıldığı i Mahmud’un ruhunu koşarken yangın bahçesine
çevirdi. Çok zorda olsa Lina ve Yaseminin yanına ulaştı. Lima Mahmuda sarıldı
ağladı. O sokaktaki her bina moloz yığınıydı. Sokağın en sonundaki bina
Mahmudun ve ailesinin yaşam mücadelesi verdiği binaydı. Lina çatışma
seslerinin yaklaştığını farketti. Mahmuda burdan çıkmaları gerektiğini
bakışlarıyla haykırdı. Ardından birden ülkesinin özgürlüğü için savaşan zorrolar
binanın kapısından girdi. Mahmud,Lina ve küçük Yasmini alıp bir arabaya
bindirip işgalci zalim askerlerin henüz saldırıya geçmediği sokakların arasından
şehrin dışına çıktı. Mahmud ve ailesini güvenli ama bir o kadar da tetikte
olunması gereken bir ülkedeki bir eve yerleştirdiler. Ev iki katlıydı hemen eve
girip ikinci kata çıktılar. Evde yemek,su herşey vardı. Bu sırada küçük Yasmin
açlıktan aralıksız gözyaşlarını fırlatıyordu dünyaya. Lina Yasmini emzirmeye
başladı. Uzun yıllar burda yaşadılar. Şeytan tasmalı süvarileri uzun yıllar buraya
gelemediler. Taki o kara geceye kadar. Yasmin beş yaşına gelmişti. Mahmud
kaldıkları iki katlı evin yakının da bir inşaatta çalışıyordu. Birden uçak seslerini
duydu. Silahlı birliklerin,tankların seslerini duydu. İşini bırakıp kızının ve
karısının yanına gitti. Yasmin ağlıyordu Lina çaresiz gözleriyle Mahmuda
bakıyordu. Mahmud ülkesinin,toprağının özgürlüğü için savaşan zorroların ikinci
katta dolaba bıraktığı silahları,kurşunları ve el bombalarını alıp merdivenlerde
aşağı indiğinde tasmalarını koparmış şeytanın oyuncakları evin içine girmişlerdi.
Mahmud askerlerden birinin karısına tecavüz etmeye kalktığını görünce silahına
davrandı ve o asker müsveddesini o Tanrısızı vurdu. Diğer asker Linayı ve
Mahmudu vurdu. Yasmin oyuncaklarıyla oynuyordu. Şeytanın tasmasız çakalları
Yasmini vurdu Yasminin küçücük ellerindeki oyuncak yere düştü. İnsanlığın yok
olduğu duyarsız ülkelerin kör ve bilinçsiz bakışları zalimlere şeytanın tasmasız
çakallarına kucak açtığı en karanlık anı yaşıyordu dünya. Yasmin gökyüzünü
aydınlatan mavi gözleriyle şunu söylüyordu ‘Kırıldı oyuncağım ellerimde’


