Sıkışıp kaldım bir şehirde.
Aynı yerin aynı köşesinde,
Ölümü bekleyenler gibi…
Bazen düşünüyorum,
Baktıkça karşımda duran tabloya,
Hangimiz daha yalnız diye…
Oysa bakınca içi açılıyor insanın.
Ya görmesini bilmiyorum,
Ya da bakmasını…
Savrulup duruyorum bir şehirde.
Aynı soruların aynı yanıtları içinde,
Huzuru arayanlar gibi…
Bazen susuyorum,
Düşledikçe eskimiş düşlerimi.
Hangimiz daha ölü diye…
Oysa cennetin izdüşümüydü gözlerin.
Ya gitmesini bilmiyorum,
Ya da unutmasını…
Kaybolup duruyorum bir şehirde.
Seni ararken kalabalık caddelerde,
Konuşacak birini arayanlar gibi…
Bazen düşüyorum,
Sonsuz uçurumlarda sana doğru.
Hangimiz daha sonsuz diye…
Oysa gözlerinde kendimi görmek,
Tanrıya inanma nedenimdi.
Ya durmasını bilmiyorum,
Ya da susmasını…
