Önce Sağlık / Ulviye Akcoş


     Gördüklerimizi, duyduklarımızı, öğrendiklerimizi, yaşadıklarımızı; her zaman her yerde paylaşmamız doğru olmaz.  Hele bir de doğruluğundan emin değilsek, yanlış olmakla kalmaz, çok kötü sonuçlara neden olabilir. Şu anda yazacaklarımı bin düşünüp bir yazmam gerekir. Burada kendi özelimi paylaşmak istemesem de; biraz değinmem gerekecek.
      Yedi yıldır kanser tedavisi gören kızımın bakımı için; Eskişehir Şehir Hastanesi Palyatif Biriminde  yaklaşık on gündür yatıyoruz.Bu birim hakkında, belki çok kişinin bilgisi vardır. Ben ilk kez duydum. Gelip görüp on gün yaşadıktan sonra bu konuda herkesin bilgi sahibi olması gerektiğini düşündüm.
       Allah kimseyi düşürmesin, şifa ve deva aratmasın! Ne var ki; yaşam her zaman güllük gülüstanlık değil. Zulüm  var, afet var, kaza var, ölüm var, hastalık var. Daha var, dahası var…Ve bütün bunların ne zaman, kimin başına geleceği belli değil. Hepimiz potansiyel hasta, kazazede ve yakınıyız.  
       İnsan başına gelmeyince bilmiyor. İnşallah kimsenin başına gelmez ! Ama bilmekte fayda var. Yaşam kalitesi ciddi şekilde bozulmuş, hareket kısıtlılığı olan hastalar  burada en uygun tedaviyi görüyorlar. Hasta yakınlarına da ücretsiz psikolojik destek veriliyor ve bu hizmet sınırsız. Ağır hastalar ve  hasta yakınları hijyen konusunda çok zorlanırlar. Hastanın bir yandan diğer yana çevrilmesi, yatak yaralarının bakımı, beslenmesi, tuvalet ve banyo  ihtiyacı gerçekten zordur, özel eğitim ve beceri gerektirir.
       Zaten bu birim, dönüşü olmayan ağır hastalık halinde, hasta ve hasta yakınlarına  hizmet vermek amacıyla kurulmuş.Daha önce ücretliyken şimdi, pilot bölgelerde ücretsiz bakıma başlanmış. Normal DEVLET HASTANESİNİN, Evde Hasta Bakımı ünitesi bu konuda bilgi veriyor. Form dolduruyorsunuz. Görevli gelip evde hastanın durumuna bakıyor. Uygun görülürse hasta sıraya alınıyor. Tek veya iki kişilik odada yer açılır açılmaz hasta bilgilendiriliyor. Hastanın hareket kısıtlılığı varsa, evden ambulansla alınıyor. Belki içinizde ( Oo! Oraya torpilsiz girilmez!) diye  düşünenler olacaktır. Başka yerlerde ne olur, nasıl olur bilemem.  Biz burada araya herhangi bir torpil sokmadık. ÜÇ GÜN İÇİNDE yatışımız gerçekleşti. Bu hizmetin verilmesinde katkısı olan herkese minnettarız, teşekkürlerimizi sunuyoruz. Ülkemizde 20 yirmi yıllık iktidarın pek çok hatasını gördük, özellikle de eğitim, sağlık , ekonomi ve tarım alanlarında kıyasıya eleştirdik. Çok da iyi ettiğimizi düşünüyorum. Ancak kıyıda köşede  gözümüzden kaçmış olan olumlu işler varsa bunları da görmek , bilmek paylaşmak gerek. Yok öyle benim  gibi düşünmeyen, haindir , teröristtir, çapulcudur,  gibi laflar etmek! Giden doktorlarımızın yeri asla dolmayacak. Yapılan hataların düzeltilip toparlanması yıllar alacak, irticaya açılan yol ülkemize çok zarar verdi. Bunu da es geçmek mümkün değil, iyi bir iş yapıldıysa bunu da görelim söyleyelim. En yetenekli doktor ve sağlık görevlilerinin bu birimde çalıştığı söyleniyor. Bu değerlendirme nasıl yapılıyor bilmiyorum. Her birim buradaki kadar mükemmel çalışıyor mu onu da bilmiyorum. Pankreas kanser ameliyatı, kemoterapi  ve radyoterapilerden sonra iki kez metastaz  yaşayan kızımı buraya koma  halinde getirdik. O günden itibaren onkoloji  çerçevesinde psikolojik destek, fizik terapi dahil, bütün şikayetleriyle günün her saatinde ilgilenildi. Her şikayetine bir çözümle el uzatıldı.  Geniş, aydınlık, tıbbi ekipmanla donatılmış tertemiz bir odada kalıyoruz. Yemekler gayet lezzetli ve doyurucu. Çalışanlar, güler yüzlü, sevgi ve merhamet dolu. Palyatif bakım merkezi ülkemizde çok yerde bulunuyor. Başta da dediğim gibi Allah muhtaç etmesin, EKSİKLİĞİNİ DE GÖSTERMESİN. LÜTFEN, SİZ DE ÇEVRENİZDEKİ İNSANLARI BU KONUDA BİLGİLENDİRİN. SAĞLIKLA KALIN!

Loading

Yazıyı nasıl buldunuz?

Oy için yıldıza tıkla!

Ortalama Oy / 5. Oy Sayısı

Oyu yok

We are sorry that this post was not useful for you!

Let us improve this post!

Tell us how we can improve this post?

Paylaşarak destek olabilirsiniz!
ÖZGEÇMİŞ Beş çocuklu memur ailenin dördüncü çocuğuyum. Annem Bulgaristan muhaciri, babam Kırım tatarı. Sivas' ta doğup ilk ve orta öğrenimimi orada yaptım. Denizli Kız İlköğretmen Okulu'ndan mezunum. Okuma ve yazma tutkum küçük yaşlarda başladı. Tüm gelirini Koruncuk Vakfı ve Türkan Saylan Vakfı' ndaki sahipsiz çocuklara bağışladığım BİR ŞANS DAHA (şiir) , DURUŞ ( öykü) adlı iki kitabım var. Anadolu Üniversitesi' nde önlisans eğitimi aldım. Bursa Çalı Bucağı, Balıkesir Bandırma ve köylerinde öğretmenlik ve idarecilik yaptım. Türkçe öğretimi, senaryo yazımı, yazarlık konularında kurslara ve seminerlere katıldım. Roman ve senaryo denemelerim var. Kızımın açtığı kreş ve etüt merkezinde yöneticilik ve öğretmen olarak çalıştım. Bir kız , bir erkek çocuğum, üç torunum var. Ümit Akcoş ile evliyim. Yerel gazetede sosyal içerikli köşe yazıları yazıyorum. ULVİYE KARA AKCOŞ
Yazı oluşturuldu 9

Bir cevap yazın

Benzer yazılar

Aramak istediğinizi üstte yazmaya başlayın ve aramak için enter tuşuna basın. İptal için ESC tuşuna basın.

Üste dön