Şiir

Yeryüzü tuzak  zamanlar tozlu Gece gözlü evler alacakaranlıkta Turuncu bulutlara göz kırpmakta Köhne hayatlar hayallerinden vurulmuş Karanlığın koynunda kanat çırpan...

Kaldırımda boyacı çocuk  fırçasıyla parlatıyor güneşi  çok katlı boya sandıklarında umutlar  yağmurdan tentelerinde yalnızlıklar  sokaklarda parklarda altın başak sarı saçlar  kale altlarında gözleri gülümseyen çocuklar ...

Nasıl desem de bir kifayet üretsem Nasıl bir arafın ortasında kalsam da içimdeki sirkleri kapatsam. Nasıl bir saltanatın sol kanadıyım...

Tatsız bir mandalinanın kabuğunu soyuyorum şuan O an bilmiyorum tatsızlığını Anladığımda ki hayal kırıklığıyla, Düşüncelerimin yarattığı boşluk Mandalinanın ağzımda bıraktığı...

Vuslatta bir gül soldu Türkü yaktım Sazım çaldım Ekmeğim katığım zayi ziyan Zehir kokar aşım Göz gözü görmez bir sismiş...